على صدرايى خويى
210
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
بخش از باب مدرك رقم 1917 شروع و به باب الياء رقم 3452 ختم مىشود و با آن كل كتاب پايان مى يابد . شايان ذكر است كه بخش نخست جلد چهارم در شماره 917 معرفى خواهد شد . آغاز : بسمله . و صلى اللَّه على سيدنا محمد و آله و سلم . باب مدرك ، 1917 - / مدرك بن عمارة بن عقبة بن ابى معيط القرشى الكوفى عن ابيه . نوع چاپ : سربى . توضيحات : پس از صفحه 456 خاتمة الطبع به قلم سيد هاشم الندوى - مدير دائرة المعارف عثمانيه - / در شش صفحه آمده و در آن نسخه هاى استفاده شده در تصحيح كتاب و اسامى مصححين ذكر شده است . محل چاپ : هند ؛ حيدر آباد . مطبعه : دائرةالمعارف عثمانية . تاريخ طبع : 1360 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 455 ؛ اندازه : 17 * 25 سم ؛ تعداد سطور : 18 . ( 235 ) الحجة البازغة فى شرح الحكمة البالغة ( كلام - عربى ) از : سيد بركات احمد بن محمد دائم على بهارى مير نگرى شرحى است كه مؤلف بر كتاب خود « الحكمة البالغة لترديد هفوات الفلاسفة الزائعة » نگاشته است . او شاگرد شمس العلماء محمد عبد الحق خير آبادى بوده و اين شرح را به نام آصف جاه نظام الملك نواب عثمان عليخان نگاشته است . او معتقد است كه مسائل كلامى به مسائل فلسفى مخلوط شده و در نتيجه انديشه هاى فلسفى در كلام رواج يافته لذا اين كتاب را در بيان مسائل كلامى به صورت متن و شرح و در حقيقت در رد فلاسفه تأليف نموده است . او كتابش را در چند باب و هر باب در چند فصل تنظيم نموده بدين ترتيب : الباب الاول : فى تأليف الجسم المفرد من الهيولى و الصورة ، و فيه ثلاثة فصول ( 1 . فى ان الصورة المتصلة الجوهرية ماهى ، 2 . فى ان الاتصال العرضى ماهى ، 3 . فى ان الصورة الجسمية ماهية نوعية ام لا ) ؛